Kamu Görevlileri Sendikacılığı Açısından Demografik Faktörlerin Sendikal Bağlılık Üzerine Etkisi
DOI:
https://doi.org/10.65298/malumat.11Anahtar Kelimeler:
Sendika, Sendikal Bağlılık, Demografik Faktörler, Kamu GörevlisiÖzet
Kamu görevlileri sendikaları açısından üye sayıları ve üyelerinin sendikal bağlılıkları en önemli güç unsurlarıdır. Bu itibarla sendikalar için mevcut üyelerini muhafaza etmeye çalışırken, yeni üye kazanmak açısından sendikal bağlılık kavramı büyük önem arz etmektedir. Bu çalışma kamu görevlilerinin sendikal bağlılık düzeylerini ve demografik faktörlerin üyelerin sendikal bağlılık düzeyleri üzerine etkilerini incelemektedir. Veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi tercih edilmiştir. Anket formunda; demografik veriler, Sendikal Bağlılık Ölçeği ve Siyasi Eğilim Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler için frekans, ortalama, yüzde gibi istatistiksel metotlar ve t-testi, one way Anova testinden yararlanılmıştır. Çalışmada demografik faktörlerden cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, medeni durum ve kıdem değişkenlerinin sendikal bağlılık üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi ve kıdemin sendikal bağlılıkla anlamlı bir ilişkisi olduğu; medeni durumun ise sendikal bağlılık üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı tespit edilmiştir. Diğer çalışmalarda da demografik faktörlerin sendikal bağlılıkla ilişkisi incelenmiş ve elde edilen sonuçlar karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, kamu görevlileri sendikalarına üyelerinin sendikal bağlılıklarını artırmalarına yönelik öneriler sunulmuştur.
Referanslar
Aydın, J. C., & Yenimahalleli Yaşar, G. (2019). Hastanelerde çalışan taşeron işçilerin sendikaya bağlılıkları. Emek Araştırma Dergisi, 10(15), 149–170.
Barling, J., Fullagar, C., & Kelloway, E. K. (1992). The union and its members: A psychological approach. New York, NY: Oxford University Press.
Bayar, L. S. (2016). Demografik faktörlerin sendikal bağlılık düzeyi üzerine etkisi: İşçi sendikaları üzerine bir araştırma. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(4), 189–209.
Bayar, L. S. (2006). Kamu sağlık çalışanlarının sendikal bağlılığı: İzmir ili incelemesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Bayram, N. (2013). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi (4. bs.). Bursa: Ezgi Kitabevi.
Bemmels, B. (1995). Dual commitment: Unique construct or epiphenomenon?. Journal of Labor Research, 16(4), 401–422.
Bilgin, S. L. (2003). Sendikaya bağlılık ölçeğinin Türkçe uyarlaması. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(4), 12–31.
Clark, P. F., Gallagher, D. G., & Pavlak, T. J. (1990). Member commitment in an American union: The role of the grievance procedure. Industrial Relations Journal, 21(2), 147–157.
Coşkun, R., Altunışık, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı (8. bs.). Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
Deery, S. J., Iverson, R. D., & Erwin, P. J. (1994). Predicting organizational and union commitment: The effect of industrial relations climate. British Journal of Industrial Relations, 32(4), 581–597.
Demir, İ. (2020). SPSS ile istatistik rehberi. İstanbul: Efe Akademi.
Demir, Ş. (2009). İlköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin sendikal bağlılıklarının demografik özelliklerine göre incelenmesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Demirbilek, T., ve Çakır, Ö. (2004). Sendikal bağlılık. İstanbul: Petrol-İş Yayınları.
Fullagar, C. J., Gallagher, D. G., Gordon, M. E., & Clark, P. F. (1995). Impact of early socialization on union commitment and participation: A longitudinal study. Journal of Applied Psychology, 80(1), 147–157.
Gordon, M. E., Philpot, J. W., Burt, R. E., Thompson, C. A., & Spiller, W. E. (1980). Commitment to the union: Development of a measure and an examination of its correlates. Journal of Applied Psychology, 65(4), 479–499.
Hacıoğlu, S. (2014). Bir örgütsel bağlılık türü olarak sendikal bağlılık ve bir sendika örneği (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
Klandermans, B. (1989). Union commitment: Replications and tests in the Dutch context. Journal of Applied Psychology, 74(5), 869–875.
Kelloway, E. K., & Barling, J. (1993). Members’ participation in local union activities: Measurement, prediction, and replication. Journal of Applied Psychology, 78(2), 262–279.
Kelloway, E. K., Catano, V. M., & Southwell, R. R. (1992). The construct validity of union commitment: Development and dimensionality of a shorter scale. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 65(3), 197–211.
Konak, C. (2022). Türkiye’de kamu görevlileri sendikacılığının gelişimi ve sendikal bağlılık açısından PTT örneği (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Köse, S. (2017). Sendikal bağlılık ve bir alan araştırması. Asya Studies, 1(1), 67–81.
Millioğulları Kaya, Ö. (2015). Konfederasyonlara göre işçilerin sendikal tutumları ve sendikaya bağlılıkları üzerine bir alan çalışması (Yayınlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, Ankara.
Sherer, P. D., & Morishima, M. (1989). Roads and roadblocks to dual commitment: Similar and dissimilar antecedents of union and company commitment. Journal of Labor Research, 10(3), 311–330.
Snape, E., Redman, T., & Chen, A. W. (2000). Commitment to the union: A survey of research and the implications for industrial relations and trade unions. International Journal of Management Reviews, 2(3), 205–230.
Sverke, M., & Kuruvilla, S. (1995). A new conceptualization of union commitment: Development and test of an integrated theory. Journal of Organizational Behavior, 16, 505–532.
Tetrick, L. E. (1995). Developing and maintaining union commitment: A theoretical framework. Journal of Organizational Behavior, 16(6), 583–595.
Yalçın, A. (2018). Eğitim yöneticilerinin demografik özellikleri ile sendikal bağlılıkları arasındaki ilişki (İstanbul örneği) (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 CEYHUN KONAK
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Malumat’ta yayımlanan tüm makaleler, Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası (CC BY 4.0) lisansı kapsamında lisanslanmaktadır. Bu lisans, kullanıcıların ilgili çalışmaları paylaşmasına, çoğaltmasına, dağıtmasına, uyarlamasınave ticari ya da ticari olmayan amaçlarla kullanmasına izin verir.
Bu özgürlükler, aşağıdaki koşullar yerine getirildiği sürece geçerlidir:
- Atıf: Eserin orijinal yazar(lar)ına uygun şekilde atıf yapılmalı, lisans bağlantısı sunulmalı ve eğer eserde bir değişiklik yapılmışsa bu açıkça belirtilmelidir.
- Sınırlama yoktur: Lisans koşulları dahilindeki haklar, yasal veya teknolojik yollarla başkalarının kullanımına engel olacak şekilde sınırlandırılamaz.
Bu lisans kapsamında yayımlanan makaleler, bilimsel bilginin açık erişimle yayılmasını ve yeniden kullanımını teşvik eder. Lisans hakkında ayrıntılı bilgiye https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/deed.tr adresinden ulaşabilirsiniz.
